martes, 20 de junio de 2017

EUSKALDUN BAT MARTEN


EGILEA: Iñaki Zubieta 

ARGITALETXEA: ELKAR

PERTSONAIAK : UNAI ETA JOSUNE BERE AMA 

LABURPENA:

 Zegoen Unai deitzen zen mutiko bat. Mendi baten atzetik argi bat ikusi zuen eta gero ovni bat zela ikusi zuen. Unai, mendira joan zen. Ovnitik extraterrestre batzuk atera ziren eta esan zioten Unairi Martera joan nahi zuela. Unaik esan zuen baietz eta Martera joan zen. Marten dena alderantziz zegoen. Hurrengo egunean Unairen ama Marten agertu zen. Gaua egiten ari zenean, Josune (Unairen ama) ez zuen gogorik ezta afaltzeko, ezta lo egiteko, orduan Unai eta Josune buelta bat ematera joan ziren. Hurrengo egunean festa bat egin zuten extraterrestreak. Bazkaldu ondoren Unai eta Josune etxera bueltatu ziren.


lunes, 19 de junio de 2017

BLAISE PASCAL

                          BLAISE PASCAL

Blaise Pascal filosofoa, matematikari eta fisikari izan zen. Clemont-Ferranden jaio zen (Frantzia). Bere aita Ettiene deitzen zeneta bere ama Aintoniette Begon. Blaise Pascalek bi ahizpa txiki zituen: Gilberte eta Jaqueline Pascal. Bera 1623 urtean jaio zen abuztuaren 19an.




Haurtzaroaz hitz egiten badugu, bere ahizpa jaio zenean bere ama hil zen.





Helduaroaz hitz egingo dut orain, Blaise Pascal ez zuen nobia izan eta ez zen hezkondu ere.Helduaroan lehenengo kalkulagailua asmatu zuen. (1642 urtean).











Bukatzeko amaieraz hitz egingo dizuet, Blaise Pascal 1662 urtean abuztuaren 19an hil zen 39 urtekin.

RITA Y LOS LADRONES DE TUMBAS

        RITA Y LOS LADRONES DE TUMBAS



Titulo: RITA Y LOS LADRONES DE TUMBAS

Autor: Mikel Valverde

Editorial: Macmillan 

Personajes: Rita, Clarsson y Paponet

Argumento:

Rita estaba en el aeropuerto esperando a su tio pero como no venia se fue con otros. Esos señores se llamaban Clarsson y Paponet. Rita le dijo que su tio estaba trabajando en una excavacion arqueologica. Al dia siguiente fueron a buscar oro y cosas asi. Llego la noche y se fueron a dormir. Al dia siguiente encontraron una tumba, Rita entro y se escapo. Alli le esperaba su camello. Cuando se iba a montar encontro una nota que ponia "para llegar haste el lugar de la excavacion vete recto, te dejo una botella de agua. Rita estuvo andandohoras y horas. De  tanto calor que hacia se desmalyo. Cuando se desperto estaba en la casa de su tio. Rita le conto la historia de de los ladrones de tumbas " Clarsson y Paponet" fueron a un  sitio donde habia muchos barcos. En un barco Rita vio que estaban ellos y llamaron a la policia. En el barco habia oro y todo eso. Todo el oro lo llevaron al museo.

miércoles, 26 de abril de 2017

martes, 14 de marzo de 2017

MADALEN SARIA HELENEREN BESOA

  2016ean Helene izeneko neska bat. Helenek beti bi trenza zituen, bere begiak

marroiak ziren eta oso alta zen. Helenek ikastola bukatu zuen eta oso pozik zegoen.

Uda-ko lehenengo egunak pistinetara eta hondartzara joaten zen. Helene, hurrengo

bi asteetan Menorkara joan behar zen. Egun batean Oiartzunetako udako pistinetara

joan zen.  Jolasten zuen bitartean bere lagun bat baloia pasatu zion, Helene hartu

behar zuen baloia eta mina egin zen.

  Azkar-azkar medikura joan ziren, medikuan asko itsaron behar zuten. Hiru ordu

pasa ziren eta Heleneri radiografia egin zioten, gero esan zioten besoa hautsi zuela.

Helene negarrez hasi zen. Hogei minutu gehiago pasa ziren eta  Helene etxean

zegoen. Hurrengo egunean bere lagunekin jolastu egin zen eta mina zuela pixkat

ahaztu zuen.

  Aste bat pasa zen eta hondartzara eta pistinetara joaten zen. Heleneri ez zitzaion

gustatzen uretara botatzea, poltsa bat jarri behar zuelako. Lau egun falta ziren

Menorkara joateko. Helene oso urduri zegoen. Helenek zenbat egun falta zitzaion

apuntatzen zuen. Oso pozik, minutu batean bere laguna deitu zion eta esan zion

nahi bazuen parkera joan, Helenek esan zion baietz. Egun bat falta zitzaion

Menorkara joateko.

  Hurrengo egunean Bilboko hotel batera joan zen, Bilboko aireportura joan behar




zuelako, Menorkara iristeko. Heleneren amak goizeko bostetan esnatu zion. Azkar-

azkar hiruak (Helene, ama eta aita) gosaria hartu zuten eta autobus batera joan

ziren aireportura joateko. Aireportuan pixkat liatu ziren. Hiru edo bi ordu itxaroten eta

bueltak ematen zeuden. Azkenean Menorkara joateko hegazkina etorri zen. Helene,

bere ama eta bere aita azkeneko filan zeuden. Azkenean hegazkinean sartu ziren

eta ordu bat eta erdi iraundu zuen bidaiak, Helene bidaia guztia lehiotikan begiratzen

zegoen. Aspertu egin zen lehiotik begiratzen eta lo geratu zen. Hamar minutu pasa

ziren eta esnatu zen, berriz lehiotik begiratzen hasi zen begiratzen eta konturatu zen

beheraka joaten ari zela hegazkina. Hegazkina aterrizatu zuen eta Helene oso pozik

zegoen. Aita, ama eta Helene autobus bat hartu zuten eta hotelera joan ziren.

  Hotelera iritsi zirenean maletak utzi zituzten apartamentuan, apartamentua oso

polita zen eta dena ikusten zen. Pixkat geroago kotxe bat alokatu zuten Menorka

ikusteko. Oso azkar egin zen gaua eta Helene eta bere ama hondartzatik paseatzen

ari ziren. Hurrengo egunean pistinara joan ziren baina Helene ez zuen nahi eskaiola

zuelako. Bere amak esan zion poltsa bat jartzeko baina Helenek ez eta ez esaten

zuen. Helene uretara sartu nahi zuen eta poltsa jarri zuen. Denak Heleneri

begiratzen zeuden eta Helene oso urduri. Arratsaldean txalupa bat alokatu zuten eta

hondartzatik zeuden. Hurrengo egunean kotxea hartu zuten eta Menorkako

supermerkatu batera joan zen. Etorri zirenean afaltzeko ordua zen. Hoteleko

jatetxean ez zegoen lekua eta batek esan zion:

- Etorri, hemen lekua dago.

Helene, ama eta aitak joan ziren, eta Heleneren amak esan zion:

-Eskerrik asko.

  Hurrengo egunean joan behar ziren eta haireportura joan ziren.Hegazkina hartu

zuten eta Bilbora itzuli ziren.Etxera oso berandu iritsi ziren.

  Ikastolara iritsi zen eta ikastolan lana eta jolastu egin zuen. Helene oraindikan

eskaiola jarrita zuen eta arratsaldean medikura joan zen.Medikuan eskaiola txiki bat

jarri zioten eta eskaiola txiki horrekin lau aste egon behar zuen.Lau aste pasa ziren

eta Heleneri eskaiola kendu zioten.Medikuak esan zion ezin zuela baloiekin jolastu,

Helene ez zion kasorik egin baina ez zitzaion ezer pasa.




                                                                       SARMONTXIN

jueves, 9 de marzo de 2017

HILERRIKO MAMUAK

             
IZENBURUA :Hilerriko mamuak.

EGILEA : Aitor Arana.

ARGITALETXEA : Ibaizabal.

PERTSONAIAK: Iñaki, mamuak eta aita.

LABURPENA :
Egun batean bi mutilek Iñaki deitzen zen mutiko bateri hilerrira eraman zioten. Iñaki beldurrez zegoen eta hor pasa zuen gaua. Bapatean mamuak ikusi zituen eta hasi ziren hitz egiten. Hurrengo egunean mamuak bere etxera eraman zioten. Bere aita garbitzen jarri zion. Pasa zen denbora pixka bat eta bere nobiaren etxera joan zen.Nobiaren aitak esan zion gaixorik zegoela, eta agian hospitalera eramaten ziotela. Iñaki joan behar zenean bere nobiaren aitak esan zion hilerria kenduko zutela. Hurrengo egunean, Iñakiren aita eta Iñaki joan ziren hilerrira. Iñakik esan zion bere aitari mamuetan sinisteko. Aitak ikusi zituen eta Iñaki esan zion ezin zutela kendu hilerria. Iñaki konturatu zen bere nobia hospitalean zegola. Korrika joan ziren hospitalera eta bere logela aurkitu zuten. Nobiaren bihotza gelditu zen eta mamuak saiatzen zeuden ez ateratzea mamua. Segundo batzuk pasa ziren eta lortu zuten bihotza taupadaka hastea. Gero Iñaki eta mamuak joan ziren tabernara eta hor zeuden Iñakiri eraman zioten bi mutilak hilerrira. Mamuak deabru batean konbertitu ziren eta esan zioten ez egiteko ezer Iñakiri.